Nieuwsanker Karl Vandenberghe vindt rust in Houthulst

Nieuwsanker Karl Vandenberghe vindt rust in Houthulst
Gepubliceerd op 09-04-2019
Westhoekers hebben een apart gevoel voor humor, ook in de dagelijkse omgang. Ik hou wel van de speelsheid die in de Westhoek heerst. De open ruimte is onze grootste troef. Die moeten we zo goed mogelijk weten te bewaren. Dat kan enkel door samen te werken, op alle niveaus.

Ik hou van de speelsheid van de Westhoek

De zondagsdienst op de redactie van Focus-WTV trekt zich op gang. Nieuwsanker Karl Vandenberghe is eindredacteur van dienst. Hij leest reportageteksten in en  stuurt een cameraploeg naar een protestactie in Brugge. Straks geniet hij na het werk van zijn tuin in Houthulst. “Ik zag onlangs twee reeën in het Vrijbos huppelen. Dat is toch een prachtig tafereel in de Westhoek?”

Jouw moeder was Limburgse en kwam in de jaren ’50 in Houthulst wonen. Geen evidente keuze lijkt me.

Je mag wel zeggen dat ons gezin – we waren met vijf kinderen – ‘speciaal’ werd bekeken in Houthulst. We spraken algemeen Nederlands thuis, stel je voor! Mijn moeder was gelukkig niet op haar mondje gevallen. Ze kon heel goed haar mannetje staan in het Houthulst van die tijd.

Door mijn thuis was ik gevoelig voor taal en dat heeft geholpen toen ik bij radio 2 en later bij Focus-WTV  begon te werken.

Hoe wordt iemand nieuwsanker bij WTV – Focus?

Ik ben begonnen als onderwijzer in het college in Oostende en was ook al snel freelance regiomedewerker voor het Nieuwsblad in en rond Houthulst. In die periode werd ik ook woordvoerder van het Actiecomité tegen Yperiet in Houthulst. Je weet dat DOVO in het Vrijbos bommen onschadelijk maakt. In de jaren ’80 lagen daar steeds meer bommen met mosterdgas uit de Eerste Wereldoorlog die een reëel gevaar vormden. Onze acties haalden de internationale media. We trokken zelfs eens met een lijkstoet en de Woudfanfare door de straten van Brussel met een petitie met duizenden handtekeningen uit de Westhoek.

In die tijd ging ik bij de Koning Boudewijnstichting in Brussel werken in een milieu-educatief project. Bijna drie jaar lang heb ik toen heel Vlaanderen doorkruist om jongeren milieubewust te maken.

Ik kwam bij Radio 2 na enkele acties met ons actiecomité. Ze waren er op zoek naar een nieuwe medewerker en na enkele interviews zagen ze blijkbaar iets in mij. Ik heb daar ontzettend veel geleerd en er enkele goeie vrienden aan overgehouden.

Na vijf jaar VRT vroeg Focus me of ik interesse had in een job als eindredacteur. Dat was in 1997. Ondertussen ben ik hier al bijna 22 jaar nieuwsanker.

Heb je nooit overwogen de overstap te maken naar de nationale media?

Ik heb die boot afgehouden. Binnen Focus-WTV heb ik prachtige projecten helpen opbouwen met een heel tof team. Ik heb ook vele reportages in Afrika mogen draaien, meestal in het kader van projecten rond ontwikkelingssamenwerking. Ondertussen geef ik ook al bijna twintig jaar les aan de opleiding journalistiek aan Howest in Kortrijk.

Je woont nog steeds in Houthulst.

Ik woon in het huis van mijn grootmoeder. De tuin grenst aan het Vrijbos. Ik zag er onlangs twee reeën huppelen. Dat is toch een prachtig tafereel in de Westhoek, niet?

Wat is volgens jou de definitie van een Westhoeker?

In de Westhoek heerst een aparte volksziel. Collega’s zeggen me soms dat ik wel eens echte Westhoek – opmerkingen geef. Een Westhoeker heeft blijkbaar een apart gevoel voor humor,  is wel eens koppig, maar is zekere ironisch. Ik hou wel van die speelsheid van de Westhoek.

Wist je dat Hugo Camps mij ooit in een column in De Morgen omschreef als de hartelijke boerenzoon van de Westhoek? Sindsdien sluit ik al mijn mails af met ‘hartelijk’.

Welke troef maakt van de Westhoek de perfecte plek om te wonen?

De open ruimte is de grootste troef. Maar die moeten we dan wel koesteren. Ik volg Vlaams Bouwmeester Leo Van Broeck als hij zegt dat we de woonkernen moeten versterken en de open ruimte tussen de woonkernen moeten bewaren.

Er staat nogal wat bouwkundig erfgoed in de Westhoek. Moet alles bewaard blijven?

Er moet een symbiose zijn tussen erfgoed en nieuwbouw. Het zou fout zijn een glazen stolp te plaatsen over de Westhoek om zo alle vernieuwing tegen te houden. Erfgoed kan perfect mee geïntegreerd worden in een vernieuwingsoperatie.

Gaat het de goede kant uit met de Westhoek?

Ik vind van wel. We moeten onze energie stoppen in een positief verhaal voor de Westhoek. Het heeft geen zin om verloren veldslagen uit te vechten. Ik denk bijvoorbeeld aan het jarenlange gekrakeel rond de doortrekking van de A19. Het wordt tijd om die strijdbijl te begraven.

Als we vooruit willen met deze regio, innovatief en ondernemend willen zijn, moeten alle neuzen in dezelfde richting wijzen. We moeten alle troeven van de Westhoek onder ogen zien en goed afwegen welke algemene belangen er primeren. Het is een kwestie van een goed evenwicht te zoeken tussen ecologie, mobiliteit, economie, open ruimte… in de Westhoek.

Ga je soms op stap in de Westhoek?

De Westhoeksteden hebben pit. Ik vertoef er graag. Ook Heuvelland vind ik fantastisch. Ik ontdek er telkens weer iets nieuws.

Het fietsnetwerk in de Westhoek leent zich perfect voor een uitgebreide verkenning. Ik hou ook erg van de Westkust. Niets leuker dan op zondagochtend aan zee gaan wandelen en dan wat visjes kopen aan de Vismijn.

Over enkele jaren lonkt het pensioen. Heb je al plannen?

Ik verlang er niet naar. Daarvoor werk ik te graag.

Het zal me wel meer tijd geven om mijn vijf kleinzonen regelmatiger te zien. Mijn vrouw en ik reizen ook graag en dus dromen we af en toe al weg naar Indonesië, India of toch nog maar eens naar Afrika.

Ik ben ook wel van plan om mijn grafische kunst weer op te pikken en me  toch weer meer uit te leven in mijn atelier op zolder.

Ik wil actief blijven in Houthulst door me misschien weer in te zetten voor 11.11.11 of iets te doen rond armoedebestrijding. Samen met vrienden hebben we trouwens een project lopen in Malawi. We hebben fietsen gekocht waarmee kinderen vlotter naar gezondheidscentra kunnen rijden.

Onlangs zat ik in de jury van het Landschapsfonds om toekomstprojecten voor de Westhoek te beoordelen. Dat vind ik wel boeiend en zoiets wil ik wel verder doen. Er is dus zeker nog leven na de TV...

 

Deel deze pagina