Ook locale mensen werken mee aan de vaccinatiecampagne

Ook locale mensen werken mee aan de vaccinatiecampagne
Gepubliceerd op 19-03-2021

De vaccinatiecampagne is nu al even bezig. Na de mensen van de woonzorgcentra en de zorgverstrekkers is het nu de beurt aan de volgende doelgroepen om zich te laten vaccineren. Dit gebeurt in verschillende vaccinatiecentra die over de Westhoek verspreid zijn. Maar wie zijn nu juist de mensen die deze centra draaiende houden of de burger de juiste informatie geeft? We laten enkele medewerkers en vrijwilligers aan het woord:

 

Centrumleider vaccinatiecentrum Poperinge: Serge Bondue

Toen Eerstelijnszone Westhoek begin februari op zoek ging naar centrumleiders voor de vaccinatiecentra in Ieper en Poperinge, aarzelde Serge Bondue geen moment om te solliciteren. Als voormalig manager van een meubelfabriek in Indonesië met 1500 werknemers heeft hij wel wat ervaring in coördinatie en planning.

Voor vele inwoners uit Poperinge is je broer, Yves Bondue, geen onbekende. Waar kunnen de mensen jou van kennen?

Ik ben eigenlijk van Vlamertinge afkomstig en ben daarna in Nieuwkerke neergestreken. Ik had hier indertijd een grafische bedrijf in de streek; drukkers en andere mensen uit de grafisch wereld zullen mij vooral daardoor kennen. In 1996 ben ik naar Indonesië uitgeweken: we hadden geen kinderen namen afscheid van de dagelijkse stress en besloten in Indonesië iets anders te gaan doen . Pas sinds vorig jaar ben ik terug in België.

Heeft die terugkeer met de pandemie te maken?

Jazeker. De pandemie wordt in Indonesië heel slecht beheerd. Op mijn leeftijd – ik ben er intussen 63 – denk je al eens grondiger na over de risico’s die je loopt. Vandaar dat we beslisten terug te keren naar ‘gezondere’ oorden.

Waarom heb je je kandidaat gesteld voor de functie van centrumleider?

Ik mag dan wel 63 zijn, tegelijk ben ik nog veel te jong om al stil te zitten. Ik had de voorbije maanden al vaak gesolliciteerd, maar voor iemand van mijn leeftijd is het toch niet gemakkelijk op de arbeidsmarkt. De vacature voor centrumleider kwam als geroepen: ik heb de laatste zeven jaar in Indonesië een meubelfabriek met 1500 werknemers geleid, dit is een mooie kans voor iemand zoals ik met managementervaring. Daarnaast vind ik het belangrijk om mijn steentje bij te dragen in deze crisis. We willen er allemaal zo rap mogelijk vanaf, een beetje inspanning mag dan wel.

“Ik vind het belangrijk om mijn steentje bij te dragen in deze crisis!”

Waar liggen volgens jou de grootste uitdagingen voor het vaccinatiecentrum?

De planning op lange termijn baart me eigenlijk het meeste zorgen. Op dit moment zijn er heel weinig vaccins, de leveringen komen traag op gang. Probeer dan maar eens een planning op lange termijn te maken. Logistiek zijn we er intussen meer dan klaar voor. Op vrijdag 19 februari zijn we met één vaccinatielijn gestart en we hadden op die ene lijn meer dan marge over. Terwijl er op piekmomenten vier lijnen zullen zijn. Daar zal in elk geval het probleem niet liggen.

Hoe maak jij het verschil in deze coronacrisis?

Na de bomaanslagen in Bali indertijd, ben ik daar in een ziekenhuis bijgesprongen om te helpen. Ik heb er geleerd om te improviseren, om snel oplossingen te zoeken voor onverwachte omstandigheden. Ik probeer die ervaringen uit het verleden om te zetten in iets bruikbaars, om hier iets beter of vlekkelozer te doen verlopen. Maar we zijn nog maar begonnen hé, we hebben nog een lange weg te gaan!

 

Cil Degros vrijwilliger vaccinatiecentrum Ieper

Waarom heb je je opgegeven als vrijwilliger voor het vaccinatiecentrum?

“‘Helpen waar ik kan’ is eigenlijk een soort rode draad in mijn leven. En ‘vrijwilligen’ doet beide partijen deugd. Ik maak me graag nuttig en ben blij als ik mensen kan helpen. Tegelijk toon ik onze zoon daarmee dat elke schakel in een maatschappij telt: betaald of vrijwillig, klein of groot. Dat maakt niks uit. Deze coronacrisis laat ons duidelijk de kracht van al die schakels zien.”

“In het dagelijkse leven engageerde ik me als bestuurslid in het oudercomité van de lagere school, in het feestcomité van het dorp waar we vroeger woonden, in de zwemclub van onze zoon … Nu hij onlangs van sporttak veranderde, kwam er voor mij wat tijd vrij. In het vaccinatiecentrum denk ik dat ik écht zal kunnen meehelpen, er zullen vast heel veel handen nodig zijn. Mijn man en mijn zoon Cis steunen me volop in dit engagement.”

Hoe maakte je tijdens deze coronacrisis al mee een verschil?

“Ik werk als poetshulp in het systeem met dienstencheques. Tijdens de eerste lockdown rond april 2020 werd ik een aantal weken tijdelijk werkloos, want wij mochten niet meer bij de mensen thuis gaan. Thuis zitten is echter niks voor mij, dus nam ik onmiddellijk contact op met het Jan Yperman Ziekenhuis om me als vrijwilliger aan te melden. Via ‘HelpdeHelpers’ kreeg ik de taak in heel West-Vlaanderen mondmaskers te bedelen. Dat was een lange, meer bijzonder productieve dag.

In het ziekenhuis zelf hielp ik om op het gelijkvloers en -1 alles te ontsmetten: klinken, rolstoelen, stoelen, zetels … Maar eigenlijk was er toen nauwelijks beweging in het ziekenhuis, ik kwam in een voormiddag geen 10 mensen tegen. Hier en daar een dokter of verplegend personeel.”

Eens ik weer bij de mensen mocht gaan poetsen, heb ik me verder via #IeperHelpt als vrijwilliger kunnen blijven inzetten. Via het Zorgnetwerk kwam ik terecht in de Dienstencentra om er in het Babbelminuutje 80-plussers op te bellen om te vragen hoe het met ze ging. Of dat moeilijk ging? Eigenlijk verbaasde het me dat zoveel oudere mensen zo positief met de situatie omgaan. Is dat omdat ze al veel meegemaakt hebben en daardoor makkelijker kunnen relativeren? De gesprekjes scherpten bij mij ook het besef aan dat er veel is dat we nu missen, maar dat toch nog veel dingen zijn die we wel nog kunnen doen. Ook de dankbaarheid en de positieve vibe die ik van hen kreeg, was hartverwarmend en ontroerend zelfs!

Ik vind het wel jammer dat ik geen medische achtergrond heb en niet nog meer kon/kan helpen om bijvoorbeeld met het toedienen van het vaccin te helpen. In het online formulier dat je moet invullen om je als vrijwilliger te registreren, heb ik zowat alle mogelijke taken aangeduid die ik kan en mag uitvoeren. Al zou ik het liefst instaan voor het onthaal in het centrum, de mensen meteen op hun gemak stellen. Dat zal belangrijk zijn.

Bij ons thuis brandt er eigenlijk voor iedereen steeds een ‘vlam’. Ik bel geregeld vrienden op die ik al even niet hoorde of zag. Sommigen zijn ziek geworden door COVID. Er zijn ook trieste kankerverhalen en zelfs ‘burn-outs’. Dat luisterend oor zijn voor elkaar, dat is misschien het makkelijkste vrijwilligerswerk dat we kunnen waarmaken?

“Ik ben ervan overtuigd dat vaccineren de enige echte weg is naar een langetermijnoplossing!”

Zal je je zelf laten vaccineren? Of heb je twijfels?

Als kind heb ik ook alle verplichte vaccinaties gekregen. Ik liet me wel nog nooit vaccineren tegen de griep, want op jonge leeftijd ben ik eens erg ziek geweest van de griep en sindsdien eigenlijk nooit meer. Toegegeven: ik ben wel ergens blij dat ik niet bij de eersten zit die zich kunnen laten vaccineren tegen het coronavirus. Maar toch vertrouw ik volop op de wetenschap!

In mijn nabije omgeving zijn er mensen die zwaar ziek zijn geworden door COVID-19. Dat wil je echt niet meemaken. En mijn zoon is 15 jaar, ik mag er niet aan denken dat hij zo ziek zou worden, zeker als fervent sporter. Ik laat me in de eerste plaats vaccineren voor mijn gezin, mijn familie. En natuurlijk ook voor alle andere mensen. Ik ben ervan overtuigd dat vaccineren de enige echte weg is naar een langetermijnoplossing. Ik zie het zelfs als mijn burgerplicht.

Snel weer samen is onze slogan in de Westhoek van de vaccinatiecampagne. Wat betekent dat voor jou?

Eigenlijk hebben wij als gezin niet zoveel last van de coronamaatregelen. Wat we misschien het meeste missen, is vrienden of familie op het onverwachtse opbellen om samen iets te gaan eten bijvoorbeeld. De gewone kleine dingen, zelfs al is het nog even met mondmaskers en afstand houden. Kortom, samenkomen met al wie je graag hebt.

 

Wetenschapper Elien Vandermarliere

Als wetenschapper beschikt Elien vanuit haar opleiding en onderzoek over een goed onderbouwde kennis over virussen en vaccinatie. "Tijdens heel wat gesprekken merk ik op dat mensen, zoals frequent aangegeven in de media, inderdaad niet altijd correct op de hoogte zijn van wat een vaccin doet met het lichaam, ze in complottheorieën geloven, twijfelen aan het vaccin omwille van de snelle ontwikkeling. Ik wil graag helpen om de wetenschappelijke info rond het coronavaccin in mensentaal uit te leggen."

Wie ben je, wat doe je exact?

Ik ben geboren en getogen in Poperinge, geland in Watou. Tijdens mijn opleiding heb ik me gespecialiseerd in het ontrafelen - visualiseren - van de structuur van eiwitten. Eiwitten vormen samen met DNA de basis van het leven op aarde. Het zijn eiwitten die ons eten verteren, eiwitten die de zuurstof via ons bloed naar alle delen van ons lichaam brengen, onze nagels en haar zijn heel dicht opeengepakte eiwitten, ... Na een korte periode in een biotechnologiebedrijf waar mijn focus op het griepvirus lag, ben ik terug naar de academische wereld gegaan. Daar kreeg ik de vrijheid om me in mijn interesses te verdiepen. Onder andere de werking van het bofvaccin. Wat was de oorzaak van de bofuitbraak onder gevaccineerde studenten enkele jaren terug? Heeft het bofvirus zich aangepast - zijn er mutaties waardoor het vaccin niet meer of minder werkzaam is?

Ik verdiepte mij ook in de opsporing van mutaties in virussen. Bevinden die zich vooral op de eiwitten die zich aan het oppervlak van het virus bevinden of ook op de eiwitten binnenin het virus? Allemaal vragen die vandaag tijdens de pandemie heel relevant zijn. Een aantal jaar geleden heb ik het actief onderzoek verlaten. Nu ondersteun ik aan het VIB wetenschappers in hun zoektocht naar fondsen, financiering voor hun onderzoek. Want zonder financiering, geen onderzoek.

Waarom heb je jouw expertise aangeboden?

Na een tiental jaar als actief onderzoeker met een heel grote interesse voor virussen en hun structuur - hoe ze er uit zien - vind ik het niet meer dan logisch om een steentje bij te dragen, een klein stukje in de puzzel te vormen, om dit virus te overwinnen. Al enkele jaren neem ik met heel veel plezier deel aan Wetenschap op Stap. Hierbij gaan wetenschappers op bezoek in het 5de en/of 6de leerjaar en leggen ze de leerlingen uit wat ze doen. Elk jaar ga ik zo bij een drie- à viertal klassen langs om uit te leggen wat bacteriën doen en wat DNA en eiwitten zijn. Dat maakt dat ik wel wat ervaring heb in overbrengen van wetenschappelijke info in mensentaal. Iets wat ik nu ook doe bij iedereen die vragen heeft over het coronavirus en het coronavaccin. Zo probeer ik mijn steentje bij te dragen in de strijd tegen de coronapandemie.

Hoe maak jij mee het verschil in deze coronacrisis?

Door fulltime van thuis uit te werken, contact te beperken tot contact in open lucht en de door de regering opgelegde maatregelen te volgen. Wanneer ik  vragen over het virus, de pandemie, de relevantie van de maatregelen krijg, probeer ik deze correct en duidelijk te beantwoorden.

“Ik wil graag helpen om de wetenschappelijke info rond het coronavaccin in mensentaal uit te leggen.”

Zal je je zelf laten vaccineren?

Natuurlijk! Dankzij vaccinatie hebben we het pokkenvirus uit de wereld gekregen, is polio - kinderverlamming - zo goed als verdwenen en toen mijn zonen jong waren hebben we ze 'zonder er bij na te denken' gevaccineerd tegen mazelen, bof, tetanus, rode hond, polio, ... Kortom alle vaccins die voor een kind aangeboden worden. Geen reden om te twijfelen om mezelf te vaccineren!

Snel weer samen, wat betekent dat voor jou?

Terug naar het 'normale'. Hopen dat onze jongens op 1 september naar school kunnen, zonder mondmasker, zonder de kans dat ze in quarantaine moeten, opnieuw voetbal en ksa, zwemmen.

 

Meer info over de vaccinatiecentra vind je op:

Vaccinatiecentrum Ieper

 

 

Vaccinatiecentrum Poperinge:

 

Vaccinatiecentrum Veurne

 

Vaccinatiecentrum Diksmuide

Deel deze pagina